محمد تقي المجلسي ( الأول )
113
لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي )
كافى لبّى مفرد است يعنى پدرى كه أو را آورده است به حج به نيابت أو تلبيه مىگويد و أو را طواف فرمايد و بدل أو نماز طواف را بكند عرض نمودم كه هر گاه چيزى نداشته باشد كه از جهة أو و غير أو بكند حضرت فرمودند كه از جهت اطفالى كه تميز نداشته باشند گوسفندى بكشند و از جهة مميزان نكشند و ايشان را بدارند كه روزه بدارند و پرهيز كنند بر طفل آن چه را محرم از آن اجتناب مىكند از جامه دوخته و بوى خوش و اگر شكارى را بكشد كفاره بر پدر اوست ( و روى عن ايّوب اخى أديم قال سئل أبو عبد الله صلوات الله عليه من اين يجرّد الصّبيان فقال صلوات الله عليه كان أبى يجرّد هم من فخّ ) ( 1 ) و به چهارده سند صحيح منقولست از ايّوب بن حرّ ثقة برادر أديم بن حر كه گفت از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه پرسيدند كه أطفال را از كجا برهنه مىبايد كرد و جامه احرامى مىبايد پوشانيد حضرت فرمودند كه پدرم أطفال را از چاه فخ و آن در يك فرسخى مكة است از راه مدينه مشرفه برهنه مىكردند و جامهء احرامى مىپوشانيدند . و أكثر علما چنين يافتهاند كه أطفال را از اينجا محرم مىسازند و بحسب ظاهر مخالفت دارد با أحاديث ميقات و غير آن و ظاهر عبارت برهنه كردنست ممكن است كه احرام ايشان را از ميقات بگيرند و مخيط را در اينجا از ايشان بگيرند [ بكنند خ ل ] و اين أحوط است و به دوازده سند صحيح منقولست از علي بن جعفر از برادرش حضرت امام موسى كاظم صلوات الله عليه به همين عبارت ( و روى عن يونس بن يعقوب عن أبيه قال قلت لأبي عبد الله ) *